saçlarım beyazladı büküldü belim
yarimden ayrıldım gülmez ki yüzüm
gel gönül biraz sabredelim
elbet gelip geçecek ayrılık denilen zulüm
yandı gönül yarin hasretiyle kül oldu
hazan görmüş gül gibi sararıp soldu
umutlarım sele kapıldı yok oldu
elbet gelip geçecek ayrılık denilen zulüm
bu gönül gitmek ister yara
kaldı bu şehirde tek başına aştan fukara
kader düşürdü her daim beni dara
elbet gelip geçecek ayrılık denilen zulüm
ağla gönül elbet gelir gülme zaman
her kışın elbet birgün olur baharı
Sabret gönül yıkılma sabret
elbet gelip geçecek ayrılık denilen zulüm
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder