Vazgeçtim artık senden!

Nedendir bilinmez bu gece sessizliğimi bozuyorum..Sen dinlesen de dinlemesen de beni anlasan da anlamasan da sessizliğimi bozuyorum bu gece, dilimin döndüğünce kırık kalemimin yazdığınca içimdekileri anlatacağım yüreğimi kanatırcasına…sen istersen yine görmemezlikten gel istersen de alaylı bir şekilde kahkahanı at yada gülüp geç istersen umursamazcasına…deşiyorum yüreğimde oluşmuş çıbanı bu gece …

Ben aslında çoktan vazgeçtim senden çoktan kaybetmeyi göze aldım da söz geçiremedim kahrolası yüreğime…gururumu ayaklar altına aldım her seferinde dayandım senin pamuk ipliği sevdana bunun hesabını yapmıyorum aslında sevdi bu yürek seni delice …oysa hiç sevmemiştin umursamamıştın beni …var gibiydin ömrümde ama neden hissetmiyordum seni
Tüm içtenlik maskelerinin arkasına saklanmıştın sanki ama unuttuğun bir şey vardı o da BEN
Seviyorum dediğin BEN!
Hafife aldığın BEN!
Umursamadığın BEN!
Sevgiye aç olan BEN!

Hayatım da görünmez olmaya çalışan sendin sen kahrolası sen.bende yaşadığını sanıyordum ama yanılmışım bir hayal misali yaşatmışım ben.oysa ben kendi kendimi kandırmışım sevdiğini sanmışım delice taptığını düşünmüş aldanmışım.
Aman ha sanma ki yüreğime dokunabildin sen sadece dokunman için izin verdim ben.ne kadarda yanılmışım şimdi anlıyorum yakınız sanıyordum yan yanayken bile ne kadar uzakmışız ne kadar manasızmış sevgimiz…

Artık haykırıyorum senden vazgeçtim .ben yokum artık bu saçma sevgide yokum artık duyuyormusun .reddediyorum bu manasızlığı ..hiç girmediğin hayat yolumu artık sana kapatıyorum..yüreğimi artık dinlenmeye bırakıyorum kanayan yaralarını sarsın diye …
Her şeye rağmen yaşadıklarımdan asla pişman olmadım ama artık kangrene dönüşmüş yerleri kesip atmalıyım ve bu defteri kapatmalıyım…
Asla sana geri dönmeyeceğim benim olmayan seni asla sevmeyeceğim..
Hoşça kal yüreğimin sızısı hoşça kal…