Umut yolculuğu

Umutlarım
Sahi nerde benim umutlarım.
Umutlarımı koyduğum gizli bir kutum vardı dün gece bir fırtına koptu bulamıyorum ki umut kutum nereye gitti..Şimdi düşmüş karanlık sokaklarda umutlarımı arıyorum.sevgisiz büyüyen bir çınar ağacının altında soluksuz kalıyorum düşünceler içinde kaybolmaya başlıyorum.ilk kez kanlar boşalıyor gözlerimden acı çekiyorum…
Korkuyorum!
Hayat yoksa başarısızlık mıydı benim için neden aşkla acıyı sevgiyle nefreti bir arada yaşatmıştı bana, neden mutsuzluk bu kadar çok sevmişti beni…
Ama bu haksızlık! Bu haksızlığa boyun eğemem umutlarımın yok olup gitmesine izin veremem onları bir karanlığa hapsedemem…geri gelmeyecek umutlarımı kurban edemem
Biliyorum direnmeliyim….
Bu sefer başarmalıyım gömmemeliyim umutlarımı izin vermemeliyim uçup gitmelerine sonrada başarmanın keyfini yaşamalıyım bir kahkaha patlatmalıyım meydan okurcasına…
Sonrada devam etmeliyim umut yolculuğuna ben varım buradayım yaşıyorum demeliyim.
Umuduma umut katıp yeniden sevmeliyim…