11 Şubat 2009 Çarşamba

seni seviyorum yar

vakit gece yarısı gündüzden kalma kalp ağrısı
umutlarım sancı çekiyor dizilmişler kuyrukta
ay şahit bu gecede çaresiz yalvarışlarıma
ve dinmek bilmeyen kanlı gözyaşlarıma

gözlerimdeki umutsuz vede hüzünlü bakışlar
odamın sessiz soğuk duvarlarına çarparken
titrek dudaklarımdan süzülen yalın cümleler
“seni seviyorum yar bırakma beni”

Tırnak arası bir boşluktayım sanki
Acılar bekle der gibi kapımda
Korkuyorum yar sensizlikten
Mutsuzluk namlusunda sanki pusuda

Zemheri ayazındayım sanki üşüyorum
Beklerken anlıyor artık yüreğim
Hasret çekerken uyumanın ne denli zor olduğunu
Anlıyorum sevmenin ne denli ağır olduğunu
Her şeye rağmen yinede SENİ SEVİYORUM YAR…

Hiç yorum yok: