Bakmayın yazılarımdaki hüzünlü satırlara

Bakmayın yazılarımdaki hüzünlü satırlara
Sıkıca tuttuğum avuçlarımda umut kırıntıları
Çok akıttım gözyaşlarımı yüreğimin derinliklerine
Yüreğim parçalandı ciğerim yandı
Sevdiklerimi de kaybettim her yanım hasret doldu
Gökyüzünde ay bütün parlaklığıyla aydınlatırken ortalığı
Benim dünyam kapkara bir boşluk oldu
Terk ettiklerim de oldu terk edilişlerim de
Sırtımda birkaç hançerle dolaştığımda oldu çoğu zaman
Öfkelendiğimde oldu sabrettiğimde
Düşündüm de farklı değil di yaşadıklarım
Kaçınız yaşamıyorsunuz ki aynı duyguları acaba
Acısız olmuyor ki bu hayatta!!
Bakmayın yazılarımdaki hüzünlü satırlara
Aslında mutlu biriydim ben
Beni seven dostlarım var bu dünyada
Merak eden benim için üzülen
Sıcak ellerini her daim uzatan yalnızlığıma ortak olan
Yürekli insanlar var yanımda
Bakmayın yazılarımdaki hüzünlü satırlara
Aslında umutluyum gelecek olan yarınlara
Kolay vazgeçmem hayattan sırtım yere gelmez kolayca
Acıya alışmasam da çekmesini öğreneceğim bu dünyada
Bakmayın dertlenip içlenmeme
Aslında mutlu biriyim ben bu dünyada …