Tutkumsun

Seni anlattım gecelere herkese uzun uzun seni anlattım ey sevgili …herkes uzun uzun dinledi beni…ama bir türlü anlamadılar seni ne denli ağır ne denli karşılıksız ve saf sevdiğimi…
Sevdan boynuma bir kolye gibi asılı kaldı ..yüreğime ruhuma ilmek ilmek işledin yar…bazen şikayetlerim oldu sana dair kırıldım yıkıldım ama tutundum sevdama sıkıca …uzadıkça uzayan büyüdükçe büyüyen acılar içinde buldum kendimi zaman zaman..sen içimde çoğalırken ben kendimi parçalar halinde savrulurken buldum..
Hayatım boyunca ne acılar çekmiştim ne badireler atlatmıştım ben ama en acısı yokluğun oldu birtanem..şimdi kendimi rüzgarda boynu bükülmüş bir papatya gibi ,enkaz altında can çekişen bir yaralı gibi yada ne bileyim vurulmuş bir ceylan gibi hissediyorum.. seni sevmiş olmanın hazzı ve gidişinle yüreğimde oluşan acı şimdi yüreğimi yakıp kavuruyor.

Dolamışım seni yar takılıp kalmışsın bende her sözümü sana getirmek hoşuma gidiyor.nedense ben susmaktan yorulsam da yüreğim haykırmaktan vazgeçmiyor.varlığın kadar yokluğunda yüreğimi yaraladı yar.sensizlik ölüm hasretin zulüm benim için yüreğimin sızısı…seni görmeyince seni işitmeyince sözcüklerimin deli mermilerini karanlık gecelerin yalnızlık kuytularına boşaltıyorum.

Artık hüznün giysilerini üzerimden çıkarmak istiyorum.Ey sevgili yüreğimin kuytularında bi başıma bırakma beni…yüreğine sığınmak sevda çadırını kurmak hayal olmamalı ..çekmeliyim artık karanlıklara kapılarımı…
Sende yerleş artık yüreğime suskun saatlerimiz sona ersin,feryatlarımız dinsin yokluğunun hasreti son bulsun.

SENİ SEVİYORUM YARR