Ben artık sensizliği istiyorum yar…bunlar benim sessiz haykırışlarım.aşkının bana yaptığı zulmün ve sana sevdiğimi anlatamamanın acizliği …bu feryatlar bir gece ansızın yıkılmanın yıkılınca ortada kalmanın yırtınışları anlasana ey sevgili….insanı çileden çıkarıyor sonu görülmeyen yollar.
Hatırlarsan sevgili bilerek ve isteyerek girdim bu yola hiçbir karşılık beklemeden düştüm senin peşine vurdum yüreğimi yollara…belki demedim!hiç ihtimalleri düşünmedim !çünkü sen olasılıklarda hep yanımdaydın.
Şimdi senden kalanlar yaşanılan en güzel anılar.ah anılar hatırlandıkça insanın içini acımasızca dağlar.yitirilince umutlar kesilince ümitler insanı hayata bağlayanlardır yaşadığımız o güzel anılar…nedense ilk önce feryatlarla başlar yaşadığımız eski günleri hatırlamak,yıllar geçtikçe keder ve derin bir sessizlik kaplar bu sessizlik sitemdir aslında sevgiliye haykırıştır hayata…artık acıyla gözyaşlarıyla dosttur bu haykırışlar…
Bazen insan kendi olmaktan kaçar .gerçekleri görmekten korkar gerçeklerle yüz yüze gelmekten çekinir.tek çıkış yolu haykırıştır o zaman…haykırışların sonunda çaresizlik midir acaba ağlayışlar..
Dikkat ederseniz her endişenin sonunda umutların tükendiği anda hayallerin yıkıldığında çaredir haykırışlar .. tek çare değildir haykırışlar zaman zaman çare sessiz kalışlarda gizlidir.
Yüreği yaralım bu benim son suskunluğum bu benim son ölümüm bu son ayrılık şimdi gitmek vakti …sevgi fedakarlık ister bu fedakarlığı ben yapıyorum hiçbir şey demeden işte gidiyorum..bütün haykırışlar senin olsun ben artık sensizliği istiyorum.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder