Korkuyorum adam!

Gecenin karanlığında parlıyordu gözleri kadının hesaplaşma defterini açıp açıp kapatıyordu korkuyla…acıyordu yalnızlığına sitem etmek istiyordu adama…içinde biriktirdiği her şeyi dökmek istiyordu ortaya..sorgulamak istiyordu adamı …aslında korkuyordu verilecek olan cevaplardan …yüreği dayanabilecek miydi …
Korkuyorum adam!
Korkuyorum sensiz kalmaktan yalnızlıktan korkuyorum.öyle yapışmışsın ki koparmak ne mümkün …bende istemez miydim siyahın içinde mutluluk huzuru görmek..yaralarımı sar desem sarar mısın be adam..inadına sev beni sev bütün benliğimi..bulabilir miyiz acaba eski yaşadığımız günlerin heyecanlı tatlarını…sevgi haritasının yırtılmış parçalarını…toplayabilir miyiz yerlere dökülen umut kırıntılarını…
Korkuyorum adam!
Yaralarımı kanatmandan elimi uzatıp ellerini bulamamaktan ..korkuyorum ya seni sevmeyi beceremezsem..tutmak istedikçe ya kayıp gidersen ellerimin arasından..ya gidersen mutluluklarımdan, acılarımdan..gökyüzünde mavi bulutlar yok artık ..
Evet adam bu gecede yalnızlığım eşlik ediyor bana şarkılar besteliyoruz yalnızlığımla yine sana…susarak özlüyoruz seni ve senli güzel günleri..

Sus bir kerede beni dinle be adam bilmek gerekmiyor hayatın acımasız olduğunu..yada anlatmak yetmiyor içimde ki acıyı…gel gör ne haldeyim şimdi…içimi açtım sana gel gör yüreğimdeki feryatları nağme yaptım dilime dinle be adam…
Korkuyorum adam!
Ya umutlarım tükenirse bir gün yarı yolda kalırsa bütün hayallerim…şimdi kendi kendime gülüyorum acıyarak sensizliğime…
Korkuyorum adam!!!