Vücudumu saran derin bir titremeyle uyandım dün gece
Nedendir bilinmez bu durumu son günlerde yaşıyordum her gece
Uykularım bölünüyordu içten içe titriyordum soğuk işliyordu yüreğime
Uykusuzluğumdan değildi şikayetim aslında yalnızlığıma ağlıyordum doya doya
Hüzün gemileri sarıyordu dört bir yanımı yol alıyordum hayatın okyanuslarında
Aniden ortaya çıkan fırtınalar umut gemilerimi alabora ediyordu sorgusuzca
Can çekişiyordum okyanusun soğuk sularında ürperiyordum sıcacık yatağımda
Ölümün soğuk yüzünü hissediyordum sanki darıağacında
Sövecek oldum bu sefer hayatıma
Neden umutlarım baltalanıyor her defasında
Canımı sıkmıştı ilk defa dün gece umutlarımın bölünmesi
Uykum bölünmüş umut yüklü gemilerim alabora olmuştu
Kendimi atmak istedim şehrin sokaklarına yüreğim titreyerek
Sokakta yürüdükçe düşünceler çoğalıyordu benliğimi sarıyordu amansızca
Gözlerim seni arıyordu her sokak başında umutsuzca şuursuzca
Sanki sen çıkacaksın güler yüzünle kucak açacaksın umutlarıma..
Yürüdükçe sokaklarda dilimde sana dair cümleler raks ediyordu
Avutucu yalanları bile kabul etmiyordu artık yaralı yüreğim
Seni bulmaya çalışıyorum kendime ait dünyamda
Şimdi soruyorum sana ey sevgili
Bugünüm yarınım olur musun benim acaba
10 Nisan 2009 Cuma
Kaydol:
Kayıt Yorumları (Atom)

Hiç yorum yok:
Yorum Gönder