Ben Seni Ne Çok Sevmişim Yar

bir papatyanın beyazlığında sevdim seni bir kuşun özğürlüğe kanat çırpışında içli bir şarkının notalarında gizledim sana olan düşlerimi sana olan sevgimi

ben seni ne çok sevdim yar şimdi düşünüyorumda ne çok ağladım senin için hüzünleri kolye yaptım boynumda onlarla dolaştım kaç gece ....sen geceleri yatağında

uyurken ben ise rüyalarıma girmeni bekledim ben seni ne çok sevdim yar ...sıcacık bir bakışına dudak bükmelerindeki titrek gülüşüne vuruldum sana ulaşmak


için iste sereyim ayaklarının altına dünyanın bütün kırmızı güllerini....ben seni ne çok sevdim yar...


bir uçurumun kenarına beni taşıyan karabasandı yalnızlığım ta kiiiiiiiiiiii seni tanıyana kadar ...sanki yazılmıştı ölüm fermanım adını sensizlik koymuştum


yalnızlık koymuştum hasretimdin sen benim ben seni ne çok sevmişim yar...


sen benim ölümsüz düşümsün yüreğimde sönmeyecek tek yangınımsın ...bir çeşmenin akışında gizlidir hayallerim her damlasında aşk olarak akarsın yüreğime...


kızılca kıyamet koparıyorsun tüm bedenimde sarsılıyorum depremler yaşıyorum her gece büyüleci gözlerin nefesimi kesiyor adeta... adı aşk bunun



titretiyor yüreğimi alevler sarıyor benliğimi ben seni ne çok sevmişim yarrr...


sensizliğe tahammül edemiyorum artık yar yalnızlık kabusum oluyor kendimi gecenin kör karanlığında yangıınlar ortasında buluyorum gözyaşlarım ıslatacak


bir omuz arıyor uğultular oluşuyor kulaklarımda sık boğaz etmeye çalışıyor çaresizliğim...


bu gecede bir şiirin dizelerine sığdırıyorum seni ,

bir şarkının nağmelerine saklıyorum sana olan sevgimi

bir kelebeğin kanatlarına yüklüyorum umutlarımı


yine seni anıyorum bu gece yanlız seni


ben seni ne çok sevmişim yar...