Mevsimlerden Sonbahar

Yine bir sonbahar yaklaşıyor hayatımda …nedense hüzün mevsimidir sonbahar duyguların sakinleştiği insanın kendini sonsuzluğa bıraktığı bir mevsim…ayrlıkların mevsimi diye adlandırılır. Ağaçların yaprakları sararıp dökülmeye başladığında bir hüzün çöker insanın içi burkulur sanki her şey bitmiş gibi hisseder …Bir kasırga gibi esmeye başlar sonbahar rüzgarları ezip geçer zamanı insanı yalnızlık girdaplarına salar…leylekler gibi göç etmeye başlar hayata dair umutlar sevgiyle başlayan cümleler, yerini alır karamsar bakışlar , güzel bir bakışa hasret kalır kuruyup giden ömürKapılırsın sonbaharın esip duran rüzgarlarına üşütmeye başlar bedenini acımasızca avuç avuç kimsesizlik yağar yüreğine …sararmış yapraklara yazılmış bir acı hikayedir hayatımda sonbahar…okuduğum her şiir dilimi kanatır ,beyaz kefen giymeye başlar umutlarım …inceden bir sızı başlar bütün bedeninde sonbaharın soğuk rüzgarlarını hissedersin çiğerlerinde .yıldızları serpmek istersin her gece gökyüzüne nedense sonbahar hüznü çöker gökyüzüne … anlamını bilmediğin ama acısını iliklerine kadar hissettiğin bir duygu kaplar bedenini sızlatır yüreğini derinden…Güz geldi yine güz çiçekler bir bir soldu dallar boynunu büktü kuşlar yaralı şimdi …dudaklarda bir eylül şarkısı dokunaklı …sokaklar eylül yağmurlarına mahkum neden hep hazandır hayatımda her sonbahar beklide isyanımı anlatıyor fırtınada savrulan sararmış yapraklar…Susma zamanıdır sonbahar insanların hayatlarının bir yaprak gibi ordan oraya savrulma vakti… dallardan düşen sararmış yapraklar arasındadır gizli hatıralar…çetin geçse de kış elbet gelecektir ilkbahar…