Bizim yüreğimizi anlayanlar var mı?

Ben bir askeri personel eşiyim.şu günlerde yaşadığımız terör belasını başımıza saranlardan nefret etmek istiyorum ama ben sevgi dolu bir insanım onlardan bile nefret edemiyorum.şuan orada bulunan asker eşlerini anlayan biriyim onların yüreklerindeki hissleri paylaşan biriyim.benim eşimde bundan 3 ay önce doğudaydı 8 ay geçici görevdeydi biz çocuklarımla yanlızdık.Ve neler yaşadığımızı bilen var mı içiniz de?kimse bunu asla anlayamaz.Asker eşi olmanın zorluğunu kimse bilemez çocuklarınıza hem annesiniz hemde baba o kadar da kolay değil göreviniz ama başarmalısınız.eşim doğudayken hiç uyumadık biz o nöbetteyken biz de nöbet tutuyorduk onunla birlikte... televizyonda haber izlemeye korkuyorduk çocuklarımı uzak tutuyordum televizyon karşısından onlar hissetmesin bu durumu diye ama bazen başarılı olamıyordum çünkü okula gidiyorardı düşünebiliyormusunuz birgün küçük oğlum okuldan eve geldi ağlayarak anne babam şehit mi oldu diye bunu ona nasıl anlatacaksınız bilemiyorsunuz o anda okulda çocuklar senin baban şehit olmuş demişler oğlumu yatıştırmaya çalıştım ama ne mümkün zaten özlemler çoğalmış yüreğimizde birde bu tür şeyler yıkılıyor insan ...oğlumu yatıştırdım ama onun gizli gizli ağladığını gördüm yatağında bu beni derinden yaraladı babası için dua ettğini gördüm yüzündeki umutsuzluğu bunlar beni kahretti...eşinize duyduğunuz endişe özlem çocuklarınızı endişelerden uzak tutmak ve yaşamak hepsi öyle zor ki ayakta kalmalısınız direnmelisiniz çocuklarınız ve eşiniz için ...önce bunalıma girdim kimseyle görüşmek bile istemedim...geceleri hiç uyuyamadım ... ama dedim ki kendi kendime güçlü olmalıyım diremeliyim umutsuzluklara karşı çocuklarım için eşim için ve kollarımı sıvadım çocuklarımla daha bir fazla ilgilenmeye başladım biz asker eşiyiz başımız dik olmalı onlarla gurur duymalıyız.korkularla endişelerle dolu bir 8 ay geçirdik bazen alıştık yokluğuna bazen hüzünlendik ağladık çocuklarımla kimse sesimizi duymadı karanlık odalarda içimizde yaşadık bütün herşeyi tek tesellimiz bütün dostlarım yanımdaydı her zaman her an yanımda ...ama kim anlayabilirdi ki içimizdeki yaşadıklarımızı kaçınız anlayabilirsiniz bizim yaşadıklarımızı bunu ancak yaşayanlar anlar....